[Flaptekst]: Een Oceaan van Betekenisloosheid, een kritische analyse van beleid, politiek en wetenschap met een verwijzing naar de filosofie van Michel Serres We staan voor lastige maatschappelijke opgaven maar we zijn niet goed bij machte tot oplossingen te komen. Ons beleidssysteem is vastgelopen, de politiek is de grip kwijt op maatschappelijke ontwikkelingen. Ons rechtssysteem dient als slot op de deur van onbeweeglijkheid. Onze formele structuren kunnen we, met een verwijzing naar de Franse filosoof Michel Serres, opvatten als eilanden waar men vreselijk druk is met zichzelf maar het echte maatschappelijke leven speelt zich af op de oceaan. Daar is ruimte voor wat burgers van betekenis vinden maar waar binnen beleid, politiek en rechtspraak geen aandacht voor is. Op de eilanden is men druk bezig dijken te bouwen tegen het wassende water van de oceaan en men beseft niet dat men zelf de oorzaak is van toenemende vervreemding. Veertig jaar ambtenaar, ruim dertig jaar actief in de gemeentepolitiek en vooral een scherp oog voor de vraag waarom het zo vaak""systematisch"" mis gaat, leveren niet alleen confronterende conclusies op maar ook een inspirerende visie op de veranderingen die nodig zijn en hoe veranderingsprocessen in gang kunnen worden gezet. Het boek is geschreven""van binnen uit"" en is interessante lectuur voor ieder die werkzaam is binnen beleid, politiek en wetenschap of die zich interesseert voor hoe deze domeinen functioneren.[ReviewQuote]: Over de functie van plaatselijke politieke partijen is al veel gezegd en geschreven. Recent is een boek verschenen van Mathieu Wagemans, die al 30 jaar actief is in de gemeentepolitiek en 40 jaar beleidsambtenaar was op het voormalige Ministerie van Landbouw. In het boek wordt beschreven hoe ons beleidssysteem is dichtgeslibd. Steeds weer stuiten pogingen tot verandering en vernieuwing op juridische belemmeringen. Regels worden steeds ingewikkelder. Tegelijkertijd gaan ontwikkelingen in een moderne samenleving steeds sneller. Dat moest een keer vastlopen. In democratische rechtsstaat zou je mogen verwachten dat de politiek dan in actie komt. Immers, de bevoegdheid om regels op te stellen en te veranderen berust bij politieke fora zoals het parlement en de gemeenteraden. Zo zou het moeten zijn. Echter, de praktijk is weerbarstig. Politieke organen verliezen steeds meer aan invloed. Politieke discussies lopen alsmaar vast in juridisch geredeneer en eindigen steeds vaker in de rechtszaal. Anderzijds leidt het dualisme ertoe dat raadsleden zich moeten beperken tot het vaststellen van algemene kaders terwijl ze met betrekking tot de uitvoering op afstand worden geplaatst. Ze mogen achteraf controleren en meer niet. Ons beleids- en politieke systeem raakt steeds meer in zichzelf gekeerd. De Franse filosoof Michel Serres roept het beeld op van eilanden waar men vreselijk druk is met zichzelf terwijl het echte maatschappelijke leven zich op de oceaan afspeelt. Op de oceaan vindt alles plaats wat binnen onze systemen, onze regels en formele organisaties betekenisloos is omdat het niet past. Dat veroorzaakt wrijvingen en de spanningen nemen toe. Politici en beleidsmakers bouwen dijken rond de eilanden om te voorkomen dat de eilanden overstromen door het kolkende water. Men heeft niet in de gaten dat men zelf de oorzaak is van dat kolken. De huidige politieke en beleidscultuur verhindert dat men betekenis geeft aan wat belangrijk is voor burgers. Het boek is allerminst een pleidooi voor goedkoop populisme. Het bevat een krachtig pleidooi voor politieke vernieuwing en nieuwe vormen van burgerschap. Niet langer burgers in verkiezingscampagnes benaderen als klanten die men naar de mond moet praten maar burgers respecteren als dragers van de democratie en aanspreken op verantwoordelijkheid. Dat vraagt om het fris opschudden van de politieke kussens en het afstand nemen van de elitaire kringen van landelijke partijen en van een vaak oppervlakkige pers. Het boek schetst ook hoe de bestaande politieke cultuur binnen en tussen landelijke partijen de routines in stand houdt en vernieuwing tegenwerkt. Plaatselijke partijen hebben, zo vindt Wagemans, een belangrijke functie om het falen van het politieke systeem aan de kaak te stellen en met vernieuwing te komen. Sterker nog, volgens Wagemans kan dat worden beschouwd als het wezenlijke bestaansrecht van plaatselijke partijen: aandacht geven aan wat burgers van betekenis vinden. Dat is van oudsher een belangrijke functie van plaatselijke partijen: de verbinding herstellen tussen de eilanden en de oceaan. Niet de bestaande structuren in stand houden maar juist in beeld brengen wat binnen de formele structuren als betekenisloos terzijde wordt geschoven. Dat is meer dan ooit nodig. Wordt die taak niet opgepakt, dan zal het bestaansrecht van plaatselijke partijen wegkwijnen. Het boek""Een oceaan van betekenisloosheid"" (288 pp. En met een Voorwoord van Herman Wijffels) is een aanrader voor elke fractie en verkrijgbaar via de boekhandel of door 20 euro over te maken naar Reknr: NL68SNSB0858711222 t.n.v. M.Wagemans onder vermelding van naam en adres. Geen verzendkosten. Contactgegevens: Mathieu Wagemans, Belenbroeklaan 22 6093BT Heythuysen Contact: 0475493570 0648131102 mchwagemans@hotmail.com www.ontganiseren.nl
nl
en
