[Flaptekst]: Welkom bij de Club... Sam heeft het niet makkelijk op school. Hij heeft geen vrienden, wordt vreselijk gepest en het meisje waar hij gek op is, ziet hem niet staan. Verbolgen zoekt hij troost in junkfood en griezelfilms, die hij bekijkt terwijl zijn moeder nachtdiensten draait. Maar wanneer Sam tijdens een klasuitstap bij toeval in een tentoonstelling over de Azteken terechtkomt, verandert alles. Er ontwaakt een woedende schaduw die hem en zijn hele leefomgeving dreigt op te slokken. Zal Sam het onheil tijdig kunnen afweren? Of moeten er onschuldige slachtoffers vallen voor hij ziet waar het gevaar werkelijk vandaan komt...? Schaduwblind is het eerste deel van Club Duister, een niet-alledaagse griezelreeks die zich stevig onder je huid nestelt. Voor dappere lezers vanaf 12 jaar! Veronique Marien (1982) schrijft spannende, avontuurlijke verhalen. Haar romans De Maansteen en De Toversleutel waren een succes. Ook de boekenreeks Een hart van Hoefijzers is van haar hand. Ze was laureate bij verschillende literaire prijzen en sleepte onder meer de'John Flandersprijs Averbode' in de wacht. Een deel van haar werk werd ondertussen naar het Frans vertaald. www.facebook.com/VeroniqueMarienAuteur[ReviewQuote]: Schaduwblind is het eerste deel van de trilogie Club Duister. De auteur is Veronique Marien, een Vlaamse schrijfster van spannende jeugdboeken. Het is het tweede spannende jeugdboek dat ik lees, dus ik ben wel nieuwsgierig. Als ik de kaft zie, word ik meteen geprikkeld: een mooie foto met mooie duistere kleuren, de titel speciaal gedrukt met daar ook een griezelige prent bij, tof! Het spreekt me aan. In de flaptekst staat: Welkom bij de Club... Sam heeft het niet mak-kelijk op school. Hij heeft geen vrienden, wordt vreselijk gepest en het meisje waar hij gek op is, ziet hem niet staan. Verbolgen zoekt hij troost in junkfood en griezelfilms, die hij bekijkt terwijl zijn moeder nachtdiensten draait. Maar wanneer Sam tijdens een klas-uitstap bij toeval in een tentoonstelling over de Azteken terecht-komt, verandert alles. Er ontwaakt een woedende schaduw die hem en zijn hele leefomgeving dreigt op te slokken. Zal Sam het onheil tijdig kunnen afweren? Of moeten er onschuldige slachtoffers vallen voor hij ziet waar het gevaar werkelijk vandaan komt...? Schaduw-blind is het eerste deel van Club Duister, een niet-alledaagse grie-zelreeks die zich stevig onder je huid nestelt. Voor dappere lezers vanaf 12 jaar! Het boek begint meteen spannend. Ik word meegenomen in een pestscène tussen een aantal jongeren. Ik krijg hierbij een beetje een""""Stephen King - gevoel"""". In dit openingsstuk maak ik kennis met het hoofdpersonage, Sam, een jongen uit de middelbare school. De schrijfster weet meteen heel goed bepaalde emoties over te bren-gen: ik voelde direct de oneerlijkheid, de angst, de spanning en het verdriet. En vanuit deze scène vloeit de ene spannende gebeurtenis uit de andere voort... Het verhaal is zeer vlot geschreven. Ik wil het steeds graag verder lezen en verveelde me geen moment. Qua spanning is het boek goed te vergelijken met die van een boek voor volwassenen. De verhaallijn is iets eenvoudiger en alles gaat wat sneller. Het boek is niet te dik en alles is in de ik-vorm geschre-ven. Alles is heel visueel beschreven: bijvoorbeeld gelaatsuitdruk-kingen of stemintonaties bij bepaalde gevoelens. De dialogen lezen ook vlotjes. Het boek is moeilijk weg te leggen als het tijd is om te stoppen. Wat het boek voor jongeren aantrekkelijk maakt is, denk ik, het feit dat verschillende voor hen in-teressante of ervaringsgerichte thema's aan bod komen. Alle jongeren komen wel in aanraking met beginnende verliefdheid en/of seksualiteit of met pestgedrag. Iedereen herinnert zich nog wel die ene""""slechte of oneerlijke"""" leraar uit de middelba-re school. Dit alles samen met de spannende en eigenlijk ook soms een beetje gruwelijke gebeurtenissen maken het boek ideaal leesvoer voor de jeugd. Dit zijn allemaal goede redenen om het boek als een goed jeugdboek te beschouwen. Maar ook een volwassene kan dus zeker ook genieten van een boek met deze eigenschappen. Tot de laatste bladzijde houdt dit boek me in de ban. De titel van het boek wordt pas op het einde duidelijk en concreet gemaakt, wat een, voor mij, verrassend gevoel geeft en waardoor mijn nieuws-gierigheid voor het tweede deel van deze trilogie enorm gewekt wordt. Ik las dit boek erg graag, ik vond het jammer dat het uit was, het maakte emoties bij me los. Leuk! Dit jeugdboek in het genre, een fijne ervaring!
nl
en
