[Flaptekst]: 'Een supermarkt voor samenwerking'(De Baak). Is samenwerken wel de beste manier om je eigen doelen te realiseren? Het eerste antwoord is vaak: ja, maar ... Soms is winnen namelijk beter en de ander niets gunnen. Of de ander juist alles gunnen. We zoeken in onze afweging steeds manieren om twee basismotieven te realiseren: de drive om de eigen talenten, dromen, doelen te verwerkelijken en de drive om een verbinding met anderen aan te gaan waarop we verder kunnen bouwen. Wat te kiezen op enig moment? 9 Condities beïnvloeden die keuze. Hoe kun je die condities zo invullen dat samenwerken de beste keuze is? Daar gaat dit theorie- en praktijkboek Coworking over. Kan samenwerken een duurzame profijtelijke werkrelatie worden in een organisatie? Ja, dat kan! Namelijk als het management de negen condities zo invult dat samenwerken voor iedereen de beste optie is. En dat zonder het eigenbelang op te geven en tegelijkertijd aan een duurzame relatie te bouwen! Ton Voogt ontwerpt en realiseert'Organisatie ontwikkelprojecten' en traint managers. Van 1987- 2011 vervulde hij directiefuncties bij Schouten& Nelissen. Sindsdien werkt hij zelfstandig in partnerschappen in Nederland en Azië. [ReviewQuote]: Een supermarkt voor samenwerking: COWORKING van Ton Voogt Coworking is een boek dat niet alleen uitnodigt om te lezen en om te gaan samenwerken, maar tevens uitnodigt om mee te gaan werken. Het zit vol opdrachten, puzzels en checklists die helpen samenwerken (coworking) inzichtelijk te maken en te bevorderen. De auteur onderscheidt negen condities voor samenwerking: Opbrengsten, Inschatting van Anderen, Inschatting van jezelf, Gedragsrepertoire, Afstand, Eenvoud, Communicatiestructuur, Tactieken en Samenwerkingsvaardigheden. Hoewel die indeling nogal arbitrair is en de onder elk conditie behandelde onderzoeks- en interventiemiddelen ook anders ingedeeld hadden kunnen worden, blijft het in zijn totaliteit een logisch en samenhangend geheel. Niettemin kan het soms een tijdje zoeken zijn naar een specifiek instrument omdat het op verschillende plaatsen (onder meerdere Condities) ondergebracht kan zijn. Inschatting van anderen en Inschatting van jezelf liggen dicht bij elkaar qua onderzoeksinstrumentarium: hetzelfde soort materiaal kan in beide gevallen worden toegepast. En Gedragsrepertoir, Tactieken en Samenwerkingsvaardigheden zijn in principe ook te voorzien van verwante onderzoeks- en interventiemiddelen. Storend is dit niet, maar ordelijke geesten kunnen hier moeite mee hebben. Voor een goed begrip van het model is het van belang je te realiseren dat het meer een'afwegingsmodel' is om samenwerken wel of niet aan te gaan, dan een model van samenwerking. Niettemin dient het beide doelen. De auteur citeert in de inleiding de socioloog Lammers en de psycholoog Hermans daarbij refererend aan het partijen versus systeem model (Lammers) en de twee basismotieven die ons drijven: de drang om de eigen talenten, doelen te ontwikkelen en te realiseren enerzijds en het motief om bij anderen te horen anderzijds (Hermans). Beide motieven zijn in meer of mindere mate tegelijk werkzaam in ieder gedrag en beide optieken op samenwerking (partijen- of onderhandelingsmodel en systeem- of harmoniemodel) spelen een rol in de wijze waarop we keer op keer besluiten wel of niet samenwerking aan te gaan cq. gemotiveerd zijn om dat wel of niet te doen. De auteur kiest niet, en houdt het hele boek door de beide invalshoeken overeind bij de aanreiking van instrumenten om samenwerking aan te blijven gaan (of niet) dan wel te bevorderen. In dit perspectief kunnen de condities voor samenwerken ook in beide betekenissen van het woord conditie worden verstaan: als omstandigheid en als voorwaarde. Deze ambiguiteit houdt de energie levend. Wat die energie betreft: die druipt er van af. Het boek is toegankelijk en vlot geschreven. Het behandelt evenwel zoveel invalshoeken, stelt zoveel vragen en jast ze er soms in een zodanig tempo en schrijfstijl doorheen dat je er moe van zou worden als je er lang in door leest. Het is geen boek dat je in een keer moet willen doornemen. Dan duizelt het je van de invalshoeken, vragen en suggesties. Het is meer een boek dat je oppakt, een relevant thema eruit pikt, daar mee aan het stoeien gaat en dan weer weglegt. Vervolgens breng je in praktijk wat je opgedaan hebt en zie je wat het je brengt. Pas als je weer behoefte krijgt om een volgend aspect van samenwerken uit te diepen pak je het weer op. Deze manier van werken veronderstelt wel dat je een beetje overzicht hebt van wat er zoal te halen valt in deze'Supermarkt voor Samenwerking'. Maar daar geeft de inhoudsopgave een aardig overzicht van. Kortom, als je over samenwerken en je eigen manier van opereren daarin van alles te weten wilt komen moet je het toegangskaartje tot dit amusementspark kopen. Wim van Beers Mediator en Coach, schrijver van onder meer Resultaatgericht Managen en Human Performance Management. Mei 2013
nl
en
