[Annotatie]: Met grote letter gedrukt[Flaptekst]: 'Niet schieten, dat is mijn papa!' Dat zijn de laatste woorden van Rebecca, het veertienjarige zusje van David Van de Steen. Op 9 november 1985 worden de vader, de moeder en de zus van David voor zijn ogen vermoord op de parking van de Delhaize in Aalst door de Bende van Nijvel. David, op dat moment negen jaar, staat oog in oog met de'reus' van de Bende en wordt twee keer beschoten. Hij is zwaargewond maar overleeft de aanslag. Het is het begin van een jarenlange revalidatie en lijdensweg. Het gerecht zal er nooit in slagen de moordenaars van zijn familie en van de andere slachtoffers van de Bende te vinden. Vijfentwintig jaar later doet David voor het eerst zijn verhaal. Over zijn leven dat begon als dat van een doodgewoon jongetje in Aalst, en dat in tien minuten veranderde in een nachtmerrie, als slachtoffer van het grootste misdaadmysterie uit de Belgische geschiedenis. Een verhaal over verlies, verdriet, onmacht en woede, maar ook over herwonnen levenslust en de hoop om ooit een normaal leven te kunnen leiden. Niet schieten, dat is mijn papa! is het verhaal van een overlever.
nl
en
