[Flaptekst]: ROEM Al was ik enigszins bekend, op straat herkend werd ik niet gauw. Soms, als ik geluk had, door mijn vrouw. In zijn nieuwe bundelVreugde heeft geen vat op mijblikt Lévi Weemoedt terug op zijn onnozele kinderjaren en zijn roemloze liefdesleven. Steeds korter worden zijn verzen, maar des te pregnanter. En wat worden we vrolijk van zo veel droefenis!