[Annotatie]: Mensje van Keulen komen ogenschijnlijk gewone mannen en vrouwen aan het woord die reden genoeg hebben om het leven niet altijd als een feest te omarmen.[Flaptekst]: In Ik moet u echt iets zeggen van Mensje van Keulen komen ogenschijnlijk gewone mannen en vrouwen aan het woord die reden genoeg hebben om het leven niet altijd als een feest te omarmen. Wat aanvankelijk een doodgewone situatie lijkt mondt uit in de naakte waarheid, soms subtiel onthuld, soms als een mokerslag uitgedeeld. Een vrouw meldt aan de ontbijttafel achteloos en totaal onverwacht dat ze wil scheiden, een andere vrouw neemt wraak op haar bedillerige echtgenoot door de erfenis van zijn moeder een rol te laten spelen, de moeder van een moorddadige zoon doet een verrassend beroep op de rechter. Mensje van Keulen geeft een stem aan personages die niet vaak gehoord worden. Horror en huiselijkheid: deze delicate combinatie typeert haar werk (aldus Marja Pruis) en dat ondergaat de lezer van de weergaloze verhalen in deze bundel, die bovendien de humor niet schuwt.[ReviewQuote]: Nog heel veel Van Keulen graag. **** Sonja de Jong, Gooi en Eemlander IJzersterkte Dialogen - Katja De Bruin, VPRO Gids Huiveringwekkend maar fonkelend. ***** Koen Eykhout, De Limburger ed. Weert Heerlijk venijnige verhalen. () Met meesterlijke beheersing en met veel oog voor detail manoeuvreert ze haar personages naar de afgrond. - Lieke Kézér, Trouw Letter& Geest Nadat er trefzeker een beeld is geschetst van gewoon zet Van Keulen hun bestaan in een paar zinnen op zn kop. Humor, gruwel, absurdisme, de virtuoze pen van Mensje van Keulen is en blijft van eenzame klasse. Margriet In Ik moet U echt iets zeggen schrijft Van Keulen speels en licht, én grimmig en bizar, over stille mensen, de underdogs, onder de voet gelopen door hun omgeving, die dan met een onverwachte daad de gelatenheid van zich afwerpen. Trouw Het proza houdt bij Mensje van Keulen altijd een zekere lichtheid, door haar veelgeprezen humor, maar in deze bundel ook door de vrouwen, nuchter en oersterk: ze kunnen alles dragen. Femke Essink, De Groene Amsterdammer
nl
en
