[Flaptekst]: Ik wilde je iets moois vertellen, niet over het donker waar we heen gaan, hoe de wereld stopt met draaien, vlam vat, valt ik wilde je iets goeds vertellen, over hoe jij groter wordt en mooier, dat ik doodga van geluk om jouw bestaan. Ik wilde je iets moois vertellen maar je slaapt. s Avonds, als zijn gezin slaapt, trekt een dichter zich terug op zolder. Met uitzicht op de groene muur van een monumentaal kerkhof, een gitaar op schoot en een borrel onder handbereik neemt hij afscheid van zijn jeugd, van overleden collegas en vrienden. Zo ontstaat er ruimte om te reiken naar wat het menselijk verstand te boven gaat. Ik wilde je iets moois vertellen is een hartveroverende bundel over liefde, verwondering en vergankelijkheid. [ReviewQuote]: Heldere regels, soepel ritme, originele maar ook toegankelijke beeldspraak, een grap en daarachter verborgen iets dat knaagt of schuurt. (...) Heytze klinkt dan nog altijd als zichzelf, zijn stem heeft er een aantal tonen bij gekregen.