[Flaptekst]: In deze gebedenbundel bidt Erik Galle met gedachten en woorden die uit zijn hart opborrelen. Spontaan, ongekunsteld, van de hak op de tak. Het opwellen van woorden was belangrijker dan het neerschrijven. Bidden doe je nu eenmaal niet met komma's en punten. Dat is hier letterlijk en figuurlijk zo. Het ritme van het bidden wordt door het hart gedicteerd. De tederheid die uit de gebeden spreekt laat de biddende lezer zeker niet onberoerd. Ze voert hem mee in zijn gebed en in zijn verlangen naar liefde, naar Hem.[ReviewQuote]: Braambosredacteur Erik Galle is priester van het aartsbisdom. Hij heeft al enkele boeken op zijn naam, waarin hij peilt naar het wezenlijke van het christelijke geloof. Voor hem wil het christendom duidelijk elk narcisme voortdurend overstijgen. In dit boekje bewandelt Galle het pad van de pelgrim die een Godszoeker is. Het gaat over gebed, dat voor Galle niet zozeer het afsmeken van gunsten is, als wel onze verhouding tot God ter sprake brengen. Een eerste weg is het oproepen van beelden die ons willen meevoeren naar een transcendente werkelijkheid. De pelgrim gaat voorbij de woorden en komt uit bij God. De vraag of Hij al dan niet bestaat, is absurd. God is verborgen zoals de binnenkant van het zaad zolang het niet gezaaid is. Verborgen rijkdom, noemt Galle dit naderen tot God. Een tweede aspect is dankbaarheid. God is zelf relatie en dat wordt gekoppeld aan de het mysterie van de Drie-eenheid. Menswording is Gods manier van zijn, staat er. Galle laaft zich aan het werk van de Zwitserse priester Maurice Zundeln voor wie de kwetsbare God het hart van het evangelie is. Het boek is er niet zozeer bedoeld om te lezen, maar om te mediteren. Het is fraai geïllustreerd met fotos die vaak intuïtief werken. (eds) Eric Galle, Ik ben een pelgrim die de stilte als bestemming heeft.
nl
en
